Ο χρόνος φόρτισης είναι το τρίτο από τα εννέα μειονεκτήματα του ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Στην καθημερινή χρήση με φόρτιση στο σπίτι ή στη δουλειά, ο χρόνος σχεδόν δεν μετράει: το αυτοκίνητο φορτίζει όσο κοιμάστε ή δουλεύετε. Στο ταξίδι όμως η σύγκριση με το πρατήριο είναι άμεση. Εκεί το ηλεκτρικό χρειάζεται στάσεις που κρατούν περισσότερο από ένα γέμισμα και κάποιον προγραμματισμό.
Γιατί η φόρτιση κρατά περισσότερο
Η ταχύτητα της φόρτισης εξαρτάται από δύο πράγματα: πόση ισχύ δίνει ο φορτιστής και πόση δέχεται το αυτοκίνητο. Ένας ταχυφορτιστής 150 kW δεν βοηθά ένα αυτοκίνητο που δέχεται πολύ λιγότερα. Επιπλέον, η ισχύς δεν μένει σταθερή: είναι υψηλή όταν η μπαταρία είναι σχετικά άδεια και πέφτει όσο γεμίζει. Γι’ αυτό στα ταξίδια φορτίζουμε συνήθως ως ένα ποσοστό, όχι ως το 100%, και συνεχίζουμε.
Η θερμοκρασία παίζει κι αυτή ρόλο. Μια πολύ κρύα ή πολύ ζεστή μπαταρία δέχεται χαμηλότερη ισχύ. Πολλά σύγχρονα ηλεκτρικά προετοιμάζουν τη μπαταρία όταν ορίσετε τον ταχυφορτιστή ως προορισμό στην πλοήγηση.
Πόσοι ταχυφορτιστές υπάρχουν στην Ελλάδα
Κατά την EAFO, την ευρωπαϊκή πλατφόρμα για τα εναλλακτικά καύσιμα, η Ελλάδα είχε 9.567 δημόσια σημεία φόρτισης το α΄ τρίμηνο του 2026. Από αυτά τα 7.679 ήταν AC και τα 1.888 DC, δηλαδή ταχυφορτιστές. Τα AC είναι για τη στάση που κρατά ώρες, για παράδειγμα σε ξενοδοχείο ή σε χώρο στάθμευσης. Για το ταξίδι μετράνε τα DC. Τα ενημερωμένα σημεία με τη θέση τους δημοσιεύει το Μητρώο Υποδομών και Φορέων Αγοράς Ηλεκτροκίνησης (ΜΥΦΑΗ) του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.
Τι προβλέπει ο AFIR για τους αυτοκινητόδρομους
Ο ευρωπαϊκός κανονισμός 2023/1804, γνωστός ως AFIR, βάζει κανόνες για το πόσοι και πόσο ισχυροί πρέπει να είναι οι σταθμοί. Στο βασικό διευρωπαϊκό οδικό δίκτυο TEN-T πρέπει να υπάρχει δημόσιος σταθμός φόρτισης για επιβατικά σε κάθε κατεύθυνση, με απόσταση το πολύ 60 χλμ. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 κάθε σταθμός πρέπει να δίνει συνολικά τουλάχιστον 400 kW και να έχει ένα σημείο τουλάχιστον 150 kW. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027 ο πήχης ανεβαίνει σε 600 kW και δύο σημεία των 150 kW.
Ο ίδιος κανονισμός απλοποίησε και την πληρωμή: οι νέοι δημόσιοι φορτιστές δέχονται πληρωμή χωρίς εγγραφή, και όσοι είναι 50 kW και πάνω χρειάζονται τερματικό κάρτας ή ανέπαφη πληρωμή. Περισσότερα στο κείμενο για τη φόρτιση με κάρτα χωρίς εφαρμογή.
Πώς οργανώνεται ένα ταξίδι
Ξεκινήστε με γεμάτη μπαταρία από το σπίτι. Σχεδιάστε στάσεις σε ταχυφορτιστές που συμπίπτουν με στάσεις που θα κάνατε έτσι κι αλλιώς, για καφέ ή φαγητό. Έχετε ένα εναλλακτικό σημείο σε κάθε σκέλος, για την περίπτωση που ο φορτιστής είναι κατειλημμένος ή εκτός λειτουργίας. Και μην περιμένετε να πέσει η μπαταρία στο μηδέν: η φόρτιση είναι πιο γρήγορη στο χαμηλό και μεσαίο φάσμα. Πόσο κοστίζει αυτή η στάση είναι το επόμενο πρόβλημα, το κόστος της δημόσιας φόρτισης.
Πότε δεν σας αφορά: αν φορτίζετε κυρίως στο σπίτι ή στη δουλειά και τα μεγάλα ταξίδια είναι λίγα. Τότε ο ταχυφορτιστής είναι για μερικές στάσεις τον χρόνο, όχι για την καθημερινότητα.